آن بر وجهى كه از نصوص آيات و روايات مستفاد ميگردد اينست كه اگر زوجه حاملهء مطلقه باشد عدهء او وضع حمل اوست خواه حره باشد و خواه امه و اگر متوفى عنها زوجها غير حامله باشد عدهء او چهار ماه و ده روز است اگر حره باشد و نصف آنست اكرامه باشد ، اگر متوفى عنها زوجها حامله باشد عدهء او ابعد الاجلين حره است اگر حره باشد و ابعد الاجلين امه است اگر امه باشد و اگر مطلقه غير حامله باشد پس اگر صغيره يا يائسه يا غير مدخوله باشد عده ندارد و اگر هيچ كدام نباشد پس اگر حيض ميبيند عدهء او سه طهرست اگر حره باشد و دو طهر اكرامه باشد و اگر حيض نه بيند عدهء او سه ماه است اگر حره باشد و نصف آن اكرامه باشد وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ و هر كه پرهيزكارى كند از عقوبت خداى تعالى در باب مراعاة طلاق و عده و غير ذلك يَجْعَلْ لَهُ بگرداند خداى تعالى براى او مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً از كار دشوار او آسانى را يعنى خداى تعالى كارهاى دشوارا او را آسان گرداند ذلِكَ أَمْرُ اللَّهِ آنچه مذكور شد حكم خداى تعالى است كه أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ فرو فرستاده آن را بسوى شما وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ و هر كس كه پرهيز كند از موجبات عذاب خداى تعالى يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ بپوشد خداى تعالى گناهان او را و از آن در گذرد وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً و بزرگ سازد براى او مزد را يعنى او را مزد بسيار دهد أَسْكِنُوهُنَّ ساكن گردانيد زنان مطلقهء خود را اگر چه بحسب ظاهرين عامست اما اصحاب ما گفته‌اند كه بنا بر روايات صحيحه بايد كه مخصص باشد بمطلقهء حامله خواه به اين و خواه رجعى و بمطلقهء رجعيه خواه حامله و خواه غير حامله مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ در بعض مكانى كه ساكن شده‌ايد شما مِنْ وُجْدِكُمْ عطف بيان مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ است يعنى مراد از مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ آن مكانيست كه مقدور شما باشد و وسع و طاقت شما تقاضاى آن كند وَ لا تُضآرُّوهُنَّ و رنج و تشويش مرسانيد آن زنان را در آن امكنه لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ به قصد آنكه تنك گردانيد آن مكانرا بر ايشان تا بريشان قبل از انقضاء عده خروج از آنجا